ಮಕ್ಕಳು : Tulu Times l ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ದಿನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆಯನ್ನೂ ಪೋಷಕರ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಏನು ಹೇಳಿದರು, ಅವರಿಗೆ ಏನು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು ಅಥವಾ ಬೇಸರವಾಯಿತು ಎಲ್ಲವೂ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಈ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಒಂದೇ ಪದದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸುವುದು, ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವುದು ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳಗೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಪೋಷಕರ ಕೆಲವು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿಯೇ ರೂಢಿಯಾದ ವರ್ತನೆಗಳು ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಪ್ಪನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವುದು; ಮಕ್ಕಳು ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದು ಸಹಜ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಪಾಠ ಮರೆತಿರಬಹುದು, ಯಾವುದಾದರೂ ವಸ್ತು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಪ್ಪಿಗೂ ಕಠಿಣ ಗದರಿಕೆ, ಅವಮಾನ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಮಕ್ಕಳು ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಸತ್ಯ ಹೇಳಲು ಹೆದರುತ್ತಾರೆ.
ಶಾಂತ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕಲಿಕೆಯ ಅವಕಾಶವಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮನೆ ಭಯದ ಸ್ಥಳವಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ, ಮಕ್ಕಳು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮರೆಮಾಚುವುದನ್ನೇ ಸುರಕ್ಷಿತವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ತಳ್ಳಿಹಾಕುವುದು; ಅದು ಏನೂ ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಅತಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ, ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬೇಸರವೇ? ಇತ್ಯಾದಿ… ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಆಳವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ.
ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂತದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರು ಅವರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದರೆ, ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನೇ ಅನುಮಾನಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಮೇಣ ಅವರು ದುಃಖ, ಭಯ ಅಥವಾ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೇ ಒಳಗೊಳಗೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಸದಾ ಟೀಕೆ ಮಾಡುವುದು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತಿನಲ್ಲೂ ಟೀಕೆ ಅಥವಾ ಹೋಲಿಕೆ ಇದ್ದರೆ, ಮಕ್ಕಳು ಮನಸ್ಸು ತೆರೆದು ಮಾತನಾಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೆ, ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರವಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು.
ಕೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಉಪದೇಶ ಹೆಚ್ಚು ನೀಡುವುದು; ಮಕ್ಕಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೇವಲ ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪೋಷಕರು ತಕ್ಷಣ ಸಲಹೆ, ಉಪದೇಶ ಅಥವಾ ತೀರ್ಪು ನೀಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ, ಮಕ್ಕಳು ಮಾತನಾಡುವುದೇ ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಭದ್ರತೆಯ ಭಾವನೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಮಕ್ಕಳ ಖಾಸಗಿತನಕ್ಕೆ ಗೌರವ ಕೊಡದಿರುವುದು; ಮಕ್ಕಳ ಡೈರಿ ಓದುವುದು, ಅವರ ಮೊಬೈಲ್ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರವನ್ನೂ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುವುದು ಅವರ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಬಹುದು. ಸುರಕ್ಷತೆ ಮುಖ್ಯವಾದರೂ, ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ವಿಶ್ವಾಸ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೆರೆದು ಮಾತನಾಡುವಿಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಸದಾ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು; ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಪೋಷಕರೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು. ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರವ ನೀಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಂಬಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧ ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಕ್ಕಳು ಪೋಷಕರಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಅನುಭವಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮನೆ ಪ್ರೀತಿ, ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಸ್ಥಳವಾಗಿರಬೇಕು. ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪೋಷಕರ ಜೊತೆ ಮಕ್ಕಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸು ತೆರೆದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.
These parental habits are the reason why children don’t share their feelings – ತುಳುಟೈಮ್ಸ್
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ :ಬಿಸಿಲಿನ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ವೆನ್ಲಾಕ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಹೀಟ್ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ವಾರ್ಡ್ ಆರಂಭ
====
ವೀಡಿಯೋ ಸುದ್ದಿಗಳಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಲಿಂಕ್ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ :https://www.youtube.com/live/4pEuD7fDOuo?si=IQ-TDoWzX36Mtn2R











